Kor godt er de kjent i Haram kyrkje? Kor mange bileta av Jesus har vi her inne i kyrkja? Det eg husker er at vi har tre på altertavla vår og eit i taket i alterromet. Det er dei bileta vi har her i kyrkja. Og dei er noko så forskjellige.

Og kva bilete er det du har av Jesus? Kva bilete av Jesus har du? Ikkje heime hoss deg, men inne i deg? Kven er Jesus for deg? Er han berre den snille som tilgjev og lækjer? Kanskje ein som i grunn tillet alt? Eller er han også ein som seier klart ut kva som er rett og kva som er gale? Og som kan bruke noko så klare og harde ord i det?

Kor mange år er det sidan dokke vart konfirmerte? Er det noko de husker frå konfirmantundervisninga? Eg håper at ikkje alt er gløymd. Eg håper at konfirmantane mine i alle fall klarer å ta vare på den vesle bibelen, Fader vår og truvedkjenninga. Den truvedkjenninga som konfirmantane lærer i dag er den apostoliske truvedkjenninga:

Preiketekst: Joh 8:2-11 (NT2005)

Dette heilage evangeliet står skrive hos evangelisten Johannes i det 8. kapitlet:

Tidleg om morgonen dagen etter kom han til tempelet att. Alt folket samla seg omkring han, og han sette seg og underviste dei. Då kom dei skriftlærde og farisearane med ei kvinne som var gripen i ekteskapsbrot. Dei førte henne fram og sa: «Meister, denne kvinna har dei gripe på fersk gjerning i ekteskapsbrot. I lova har Moses påbode oss å steina slike kvinner. Kva seier no du?» Dette sa dei for å setja han på prøve, så dei kunne få noko å klaga han for. Jesus bøygde seg ned og skreiv på jorda med fingeren. Men då dei heldt fram med å spørja, rette han seg opp og sa: «Den av dykk som er utan synd, kan kasta den første steinen på henne.» Så bøygde han seg ned att og skreiv på jorda. Då dei høyrde dette, gjekk dei bort, den eine etter den andre, dei eldste først. Til sist var Jesus att åleine, og kvinna stod framfor han. Då rette han seg opp og sa: «Kvar er dei, kvinne? Var det ingen som dømde deg?» «Nei, Herre, ingen,» svara ho. Då sa Jesus: «Så dømmer ikkje eg deg heller. Gå bort og synd ikkje meir!»

Slik lyder Herrens ord.

Dette er dagens preiketekst. Det er ikkje eg som har peika ut denne teksten, men kyrkjerådet.  

Den 8.6. stå det i avisa: Tyrkisk presse skriv at tre av dei fire drepne tyrkiske statsborgarane ombord på Mavi Marmara, skipet som vart borda av israelske kommandosoldatar 31. mai, ville døy som martyrar.

– Eg ville bli martyr. Eg har drøymt om det, seier ein av dei.